09/09/2012

Tuttu ellerinden, biz tutarken nefesimizi


 
Bildiğim tüm hayatlar, toplanıyor. Toparlanıyor.

Kaldığımız yerlerden değil de, hiç ummadığımız yerlerden gidiyor devam ediyoruz.

Üstelik bir zamanlar paramparça hissetmişken.

Parçalanmak iyidir diyor, tüm yaşlar.


ve cevabı kim değil, ve cevabı ne zaman değil.

Yaşıyoruz kahraman köy'de. Kahramanlarından ders alarak

Dünya değişirken, birbirimizi düşünürken, hem kırıcı hem kırılgan, aslında zannettiğimizden.

--------------------------------



Ansızın öğrendik. O gün gitmek için güzel bir dünya günüymüş. Ansızın dikkatimizi topladı.

Güneşli ve güçlü bir iz bıraktı yeryüzüne..

Hepimiz içindi bu çağrı. Gelen hayat ile, çıktığın hayat, ayrı yerler işte.

Bir daha görmeye ve anlamaya davet. Bizler bu daveti seve seve kabul ediyoruz.


Silkeleniyoruz, evet. Önce aklımıza, kalbimize ilk attığımız tohumlar nasıl yeşermişler bile,

her gördüğümüzde yeniden uyanıyoruz.

İstediğimizi bildiğimiz an, merak ettiğimiz anlar ya da,

ne kadar çabuk hareket edersek o kadar hızla akıyorsun sen de. Su gibi oluyor her şeyin.

Ne var ki yaşayan; bunu fark edenle fark etmeyen arasında.

ve bir var, bir yok.

Güneşe açan masal gibi...


-------------------------------------------------------------------------------------------

Ucu bucağı yok bunun derken, burunumuzla kocaman yakaladığımız o rüzgarlara bakınca...

En son Konya'dan rüzgarlar sarıldı ona

küme küme toz bulutları arasında

sıkı bir yağmur gibiydi belki.

Her şeyi bilenimiz, Büyüğümüz, yaradanımız rahmet eyledi

O an,

Akıp geçen nehrin içinden okyanuslara bağlandığı andı belki. Biz bilmiyoruz kerametini.




Farkında mısın, dedi şefkatli şefkatli. 'Olduğunu bıraktıgında olabileceklerinin'.

Tuttu ellerinden, biz tutarken nefesimizi...
.

El üstünde taşıyanlar bedeni değil, o benliği taşırlar

ve Taşındıkça arşa değer naaş.





Ham ham çıktıklarımızdan ilave ediyorum

İsteklerimiz; o anlarda, bilfiil orada, o çalışmada yahut o çatışmada o canlılarla bir olmayı 

sonra tüm olduklarımızdan çıkıp bir daha olmayı,

aşık gibi paylaşmayı, keyifle bölüştürmeyi eylesin tüm benliğimize.

 



"Ne zaman" diye sormuyorum, bu diyar artık öyle bir diyar değil.

Sen peki... Nelerden önce nelerden sonra

her defasında ilk defaymış gibi

coşkuyla ve kocaman bir gülümsemeyle

yaşayacak ve dolu dolu yaşanacak yer açacaksın dünyaya?

 


koca koca yıllar, ve agustos bile, Eylül'e emanet şimdi,
sevgiyle ve saygıyla




No comments:

Post a Comment